Het spijt me
dat ik niet kan leven met jouw gedachten aan mij.
Ze zijn een geruis op mijn hart.
Waarin ik in mijn tranen van gisteren,
een symptoom van liefde ben.
Begrijp je nu dat ik geen moeder nodig heb,
maar een dader.
En dat ik niets aan jouw woorden van begrip heb,
omdat het onbegrijpelijk is.
Daarom wil ik dat je me nu verlaat!

Caro Van Braeckel

Barbara-Michael-Leisgen-Mimesis-1