Op een dag gelijk deze,
waarin wij alle zielen herdenken,
of beter: hervoelen,
brak jij alles in het niets.
Ik zag jou,
in de wind van mijn weerloosheid
& in de onmogelijkheid jou in mijn natuur te vrijen.
Maar het is een geluk,
een groots geluk dat jij me altijd opnieuw & opnieuw zal (her)leven,
terwijl ik dag na dag sterf en me afvraag
of je ooit genoeg van me zal krijgen?
Ik bid van niet.

Caro Van Braeckel

(Allerzielen, 02 november ’14 – in Bxl)

11774472_10153883037270995_517579741_n(1)