Slapeloze rimpels

Voor ik het weet,
slapen mijn dromen met open ogen.
Waak ik over de tijd
die me nog vreemd is.
Alsof het onbestaande
me al een eeuwigheid verlaten heeft.
Zo woekert de nacht.
In slapeloze rimpels.
In verre vreugden.
Een herwonnen lach
om verloren droefheid.
En een onuitgesproken vaarwel.

Caro Van Braeckel

16295423_10154970315214524_802643389_n

 

Het jeukt

 

Kruisig me met je nagels & kop
tot ik stollend bloed van zin.
En wild van zinnen je de mond snoer
met mijn tong in jouw openheid.
Jouw poort, die dan mijn ingang is,
zal zich in het hol van de nacht ontbloten
tot we in elkaar zwellen.
En onze hartslag voelen kloppen
van dieper naar diep.

 

Caro Van Braeckel

1280x720